Love Struck Writing Contest

Pagkatapos kong magisip ng ilang minuto, eh sigurado na yata ako na ako'y sasali sa contest na ito. Sasali ako,kasi trip ko lang, medyo hiya pa ako, pero sige na lang hehehe.
=====================================================================================
No title needed :)

Nakakita ka na ba ng weirdong magboyfriend at girlfriend? Kung hindi pa, dapat mo siguro kaming makilala. Oo, sa totoo lang, weirdo kami. Sa tamabayan namin, kami lang ang magkasintahan doon na laging nagbabangayan sabay tawa. Ako lang yata ang girlfriend dun na sobra kung asarin ng boyfriend. Kung titignan, parang di naman kami magkasintahan eh, para kaming magkaibigan, pwede na siguro ang bestfriends. Si Alain, sa totoo lang, ni minsan hindi ko kinakitain ng pagiging romantic. Malambing siya,oo, pero hindi romantic.

Magdadalawang taon na ako dito sa lugar ko, at first time kong magkaroon ng ispesyal someone nung Valentine's Day. Mga dalawang linggo siguro bago mag-Valentine's day eh panay ang asar sa akin ni Alain na Goya Chocolate lang daw ang mabibigay niya kasi hindi raw siya makapagipon. Kesho mahirap daw, blah, blah. Sa akin, okay lang naman(kunwari, heheh biro lang :D). Ang kinaiinis ko lang eh, nahihirapan na nga siyang mag-ipon, sige pa rin siya gastos. Laro ng laro ng Dota. Ugh! Lagi na lang namin pinaguusapan ung Goya Chocolate hanggang sa mag-Valentine's. Lambing ko nga sa kanya, "pwede yung Samba na lang? Masarap yun *sabay ngiti*". Hanggang sumapit na ang Gugma day. Bago kami nagkita eh kumuha muna siya ng SP (student permit). Papunta na ako sa school ng bigla siyang nagtext na papunta na rin siya. Medyo kinabahan ako, kasi parehas lang ang dadaanan namin. Naisip ko, magkasabay kaya kami? Nakasakay na ako sa tricycle, ako pa lang yung pasahero. Maya-maya, paglingon ko sa likod, andun siya. Peksman! Kinilig ako nun. Hahaha. Parang balik high school ako nun. Tapos, pumunta na kami sa SM dahil kailangan kong mamili para sa spaghetti at bibilhin na raw niya yung Goya Chocolate ko @ yung ipinabibili sa kanya ng nanay niya. Mga 30 minutes siguro akong naghintay sa text niya kung saan ba kami magkikita kapag tapos na kaming mamili. Pumunta na ako dun, andun siya nakaupo kasama yung babae niyang kaibigan tsaka yun kasama nung babae. Yung kaibigan niya may hawak na flowers. Pagdating ko dun, iniabot niya yung Samba tska yung flowers. Sabi niya, para raw sa mommy niya yung flowers, pinahawak lang sa akin. Palabas na kami ng mall ng sinabi niya na para raw sa akin yung flowers. Nung nag-thank you ako, inasar ako na feeling daw ako kasi hindi raw sa akin yun, kundi sa mommy niya.Nakasakay na kami sa taxi panay pa rin yung asar niya sa akin. Nag-aasaran kami ng biglang may inilabas siya mula sa plastic ng groceries... Isang hexagonal shape na Toblerone. Sabi niya, para raw talaga sa akin yung flowers, Toblerone, @ Samba. Sobrang tuwa ko nun, pero hindi lang yung tuwa na parang sa mga bata pag nakakatanggap ng tsokolate. Natuwa ako kasi effort to the max talaga siya para pasayahin ako nung araw na yun :).

Trivia: First time kong makatanggap ng fresh flowers @ first time niyang magbigay ng flowers (dahil ayaw niyang ginagawa yun). ^-^

Chronicles of the Couch Patatas

Amazing Race Asia Season 2

I can't believe it! Wadapak! They were ALMOST there. Gahhdd! I really, really can't believe it. Promise, I can still feel the pain of their defeat. Gosh! I believed in Marc and Rovilson. I supported them and even fought for them (mapanlait kasi si Alain). I thought they would win. But, guess what? They landed in 3rd place. The sisters even beat them. GAAHHDD. I swear to my ass they could have won, I SWEAR! If and only if Marc played the Detour. I mean, I don't know why Marc had to let Rovilson play where in fact, they both know that Marc is better with flags than Ro. Gosh! And to think that during the whole race, they were DOMINATING. No, erase that, 'twas more of BEYOND GODLIKE (dota people, you better know this). And then, on the last leg of the race, they came in 3rd. Super No Freakin' Way, dude. No freakin' way. *Sigh* Oh well, guess the only consolation they have are the stuffs that they won in some of the pit stops where they came in 1st and the fact that they were included in the Final 3. Another *sigh*. Tsk. Sayang talaga. Super sayang. **Lastest update: I just checked the votes of the 3 teams and here is the tally:

Adrian and Collin= Fav. Team: 3.6% Most likely to Win: 5.2%
Vanessa and Pamela= Fav. Team: 8.5% Most likely to Win: 6.1%
Marc and Rovilson= Fav. Team: 35.3% Most likely to Win: 46.4%

What does it mean? Many believed in their team. Hahay.

Chef on the Go/Chef to Go

Thanks to Alain's cable-less tv, I was able to watch Chef on the go/Chef to go. And last night's guests were contestants from Amazing Race Asia Season 2 (the Malaysian sisters and Rovilson Fernandez). Yey! :D And thanks to that, I got to know some of the things about them. Like, Rovilson is the Executive Editor of Maxim Magazine and Vince Chong (one of the singers of the Breaking Free Asian Version song) is the brother of Vanessa and Pamela Chong. Funny noh? Babaw ko na naman. :D

The Powerpuff Girls

Didn't you know na 10 years na ang Powerpuff Girls. So, 1998 was the birth date of the show. And way back then, I was 9 years old. I can even remember that I bought a book of the Powerpuff Girls. Super bestfriend ko talaga sila Blossom, Bubbles, and Buttercup @ mortal enemy ko naman sila Mojo Jojo noon. Funny, kasi sobrang tagal na nila eh kung tutuusin paulit-ulit lang naman yung mga episodes nila (halata bang nanonood pa rin ako?) @ hindi lang ang The Powerpuff Girls, meron pang ibang cartoons like Courage the Cowardly Dog na nung 1999 naman nagsimula. Bilib na ako sa mga cartoon shows ngayon, biruin mo, nakatagal sila ng 1 dekada eh samantala yung mga tv shows (except yata yung ibang reality shows and game shows) eh di naman tumatagal ng ganoon. Naalala ko tuloy yung sabi ni Velma (character sa Scooby Doo), ang mga cartoons daw freaks. Eh kung freaks sila, bakit nakakatagal sila sa telebisyon? Hindi kaya dahil freaks din ang mga manonood? Hehehe.

Gugma day (hiram kay Frances.)

One of my firsts na naman...

First time kong magcelebrate ng Balemtyms day dito ng mei kasamang ispesyal someone ^-^. At cute pa kasi sinorpresa niya ko. Ang babaw ba? Hehe. At na-iraos ko na rin yung spaghetti na kinukulit niya sa akin. Verdict sa spaghetti? EAT-able. Hehe. Binola pa ako nila Tito Buddy. Hehe.

Actually, medyo namumukadkad ng surprises ang Gugma Day:
(1). Binigyan niya ako ng flowers and chocolate. Sounds common pero special kasi galing sa kanya and first time na mei nagbigay sa akin ng fresh flowers at saka, first time rin niyang magbigay ng flowers sa babae. Hahay. Intoxicating. Tsk. :)

(2). Di ko alam kung dapat kong i-share 'to @ kung anong dapat kong maramdaman, pero kasi.... pinasukat ng mom niya sa akin yung brassiere (ayoko ng bra,tunog cheap. Hehe) na binili niya sa Avon. HELLO?! Maygad! Nung iniabot na sa akin yung brassiere, gustong-gusto kong magdisappear, pwede ring mag-"blink" (dota addicts, gets niyo 'to! lolx!). Pasalamat na lang talaga @ hindi nagkasha yung brassiere (wag mo ng itanong kung bakit!)) kasi malamang sa malamang ibibigay sa akin yun. Yikes! Hahaha. Hilarious + embarrassing moment sa tana ng buhay ko na ako'y mei boypren. Hahay na lang. Hehehe.

Ayun, masaya namang na-idaos ang Gugma day and I couldn't thank Alain much for making it special + the gods for making my wishes on that day come true:the rain, the flowers, etc.

Mei pahabol pa: Ang sweet and cute ni Shoti. Binigyan niya rin ako ng flower. Aww ^_^. Excited na tuloy ako i-share sa kanya yung chocolate, kaso mei sakit pa siya. Tsk. Oh well :).

Bonding moment ako with Shoti (little brother) kahapon. We watched "I am Legend". Pero, lintek na lang, nagkwento ang lolo! Grrr! Anyway, okay lang, at least nakapag-bonding uli kami. Hehehe. Actually, matagal na niya akong kinukulit na manood daw kami ng "I am Legend" at kahapon lang talaga ako nagkaroon ng time. Heheh. Anyhoo, habang pinapanood ko yung movie, medyo natakot ako. Hindi ako natakot dun sa mga "zombie" creatures, kundi sa thought na paano kung magkaroon nga talaga ng virus na mahihirapan ang mga tao na sugpuin ito? Tsk. Nakakatakot talaga yung thought. And the worse thought is hindi imposibleng mangyari yun. Kung iisipin, ang laki ng posibilidad na mangyari yun. Tsk. Freaky.
=================================
"..I know it sounds mushy, but I guess Joe and I will always be friends."- Number 2 of Kid's Next Door.

Mei point siya noh? Nakakatawa, pero meron talagang mga tao na kahit magkaribal o ayaw nila sa isa't isa, they would still end up as friends. Tipong, "friends no matter what." Ü

Jeepney moment ^_^

...

Alain: Sabi ko sa'yo eh. Malas ako.
Ako: ...*ngiti lang*
Alain: Pero, kahit ganun, naga-hope pa rin ako na sana this year, swertehin ako.
Ako: .... *ngiti lang ng ngiti*

Haay...buti pa si Alain, kahit "malas" daw siya, he still hopes for the best. Sana infectious yung pagiging optimistic niya noh? Oh well, naks talaga! Bilib na ako kay lovey-dove (he's gonna kill me pag nabasa niya 'to). Hahaha. :)

Boringness...

Excerpt from Animal Farm by George Orwell.

All the men were gone except one. Back in the yard Boxer was pawing on his hoof at the stable-lad who lay face down in the mud, trying to turn him over. The boy did not stir.

"He is dead," said Boxer sorrowfully. "I had no intention of doing that. I forgot I was wearing iron shoes. Who will believe that I did not do this on purpose?"

"No sentimentality, comrade!" cried Snowball, from whose wounds the blood was still dripping. "War is war. The only good human being is a dead one."

"I have no wish to take life, not even human life," repeated Boxer, and his eyes were full of tears.

Birthdays, birthdays and more birthdays! :)

Birthdays...
Hehehe.

1st: Baren
Hehehe. Malamang di niya mababasa 'to. Hehehe. Birthday niya nung Jan. 21 @ kasama ako sa 18 treasures. Hehehe. Binata na rin nga pala siya. Mwahahaha.

2nd: Eumita
Hoy! Eumi! Binata ka na @ pwede ka na rin makulong. Mwahahahahaha. (**whisper: mei nakita akong magandang nail polish sa department store,. kunin natin. hahaha.)

3rd: Birthday din namin ni Alain
Wahahaha. 2 months old na kami. Hahaha. Korni. Joke lang. :D Actually, hindi lang ngayon nataon at matataon yung birthday namin sa birthday ng mga kaibigan ko. Nung December 30, birthday ni Papa, 1st birthday namin nun. Tas, ngayon, yung 2nd birthday, nataon kay Eumi, and yung 3rd, sa March 30, birthday naman ng bestfriend ko. Wahehehee. Ang saya-saya! (babaw ko na naman. Hehehe) :D

HAPPY BIRTHDAY!!!